Als de zoon van een tandarts die onlangs overleed, rees de vraag bij mij of het tandarts-zijn eindigt wanneer je niet langer BIG-geregistreerd bent. Terwijl we zijn rouwadvertentie opstelden, vroegen we ons af of naast de vermelding van echtgenoot, vader en opa, ook het woord 'tandarts' moest worden toegevoegd. Hoewel hij al 27 jaar met pensioen was, was het immers geen gewoon persoon die was heengegaan, maar een tandarts.
Misschien stelt zich de vraag of je een tandarts bent of slechts werkt als tandarts. Dit verwijst naar het onderscheid tussen tandartsen die gepassioneerd blijven en zich blijven verdiepen in hun vak, en zij die liever wat afstand nemen van de tandheelkunde. Het is een kwestie van persoonlijke keuze, geen verplichting.
In de tijd van mijn vader was gedrevenheid geen optie, aangezien bijna alle tandartsen hun eigen praktijk runden met alle bijbehorende drukte. Zo had hij een praktijk aan huis met maar liefst 12000 patiënten en draaide hij maandelijks een zeer drukke weekenddienst. Hij was niet simpelweg een tandarts; hij was dé tandarts, bekend bij iedereen in het dorp.
De balans tussen werk en privé was ver te zoeken, en privacy was schaars. Buiten werktijd zocht hij zijn toevlucht in Muggenbeet, waar hij vroeg in zijn loopbaan een tweede huis had gekocht, net als vele andere tandartsen uit die tijd. Als dorpsarts was privacy niet vanzelfsprekend, maar kon gelukkig worden gekocht.
Na 30 jaar hard werken was het voor mijn vader genoeg geweest. Het was tijd om te stoppen met werken en ook om afscheid te nemen van zijn beroep als tandarts. Hij vertrok naar Muggenbeet om daar een nieuw leven te beginnen, ver weg van patiënten en drukke agenda's. Het was tijd om te genieten, zonder tandheelkunde.
Uiteindelijk stond er geen 'tandarts' in de rouwadvertentie, want dat was hij al lang niet meer. Toch ontvingen we verrassend veel rouwkaarten van voormalige patiënten, ondanks zijn 27 jaar durende pensioen. Hoewel mijn vader al afscheid had genomen van zijn vak, was hij voor zijn patiënten nog altijd hun tandarts, tot in de dood.
Jerry Baas
